ମୋ କେମେରା ଲେନସେ ରୁ...... & ମୋ ଭାବନା ରୁ.....

🌺 *ଗପ ଟିଏ...🌙ଜହ୍ନମାମୁଁ  ପୃଷ୍ଠାରୁ* 🌺  🍭 *ଦୟାବତୀ ଭରତାମ୍ମା* 🍭 ଗୋଟିଏ ଜଙ୍ଗଲରେ ଭରତ ପକ୍ଷୀଟିଏ ରହୁଥିଲା । ସେ ସଦାବେଳେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଉପକାର କରେ । ଏମିତି ଭାବରେ ତା’ର ଜୀବନକାଳ କଟିଗଲା ଓ ସେ ମରିଗଲା । ତାର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଏତେ ଥିଲା ଯେ ଦେବଲୋକରୁ ବିମାନ ଆସି ତାକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଗଲେ ।                 ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ପକ୍ଷୀଟିକୁ ବଡ ଆଦର ଯତ୍ନ କରି କହିଲେ, “ଆମେ ତୁମ ଉପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କ’ଣ ବର ମାଗିବ ମାଗିନିଅ ।” ପକ୍ଷୀ କହିଲା, “ଟିକିଏ ପରେ ।”                 ବହୁତ ଦିନ ଧରି ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହି ରହି, ଥରେ ତା’ର ପୃଥିବୀ ଉପରକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହେଲା । ସେ ନିଜର ଇଚ୍ଛା ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଉପସ୍ଥାପିତ କଲା । ଦେବତାମାନେ ମିଳିମିଶି ତାକୁ ଏହି ବରଦାନ ଦେଲେ ଯେ ସେ ଯୁଆଡକୁ ଚାହେଁ ଯାଇପାରିବ, ଯାହା ଚାହିଁବ ପାଇ ପାରିବ । ଯେଉଁରୂପ ନେବାକୁ ଚାହିଁବ ନେଇ ପାରିବ ।                 ତା’ପରେ ଛୋଟ ଭରତ ପକ୍ଷୀଟି ଉଡିଉଡି ମର୍ତ୍ତ୍ୟକୁ ଚାଲି ଆସିଲା । ସେଠାରେ ସେ ଏକ ସୁନ୍ଦରୀ ଝିଅର ରୂପ ନେଇ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ କୁଡିଆ ବନାଇ ରହିଲା । ସେହି ଘରର ଚାରିପାଖରେ ସୁନ୍ଦର ଫୁଲ ସବୁ ଫୁଟିଥାଏ ଓ ପାଖରେ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦର ସରୋବର ଥାଏ ।     ...

🌷 *ଗପ ଟିଏ...🌙ଜହ୍ନମାମୁଁ  ପୃଷ୍ଠାରୁ* 🌷 🎈 *ମଣିଷ ସ୍ୱଭାବ* 🎈 ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ପୁରରେ ଗୋପାଳ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଥା’ନ୍ତି । ସେ ତାଙ୍କ ପିଲାଟିଦିନରୁ ଅତି ସରଳ ଭଦ୍ର ଓ ଉପକାରୀ ଥିଲେ । ସେ କାହାକୁ ଉତ୍ସାହ ଦିଅନ୍ତି ତ, କାହାକୁ ସେବା କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଧନ ସାହାଯ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି । ତେଣୁ ସାରା ଗ୍ରାମରେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତେ ଦେବତା ବୋଲି ପୂଜା କରନ୍ତି ।                 ଯାହାର ଯାହା ଦରକାର ସେ ଗୋପାଳଙ୍କ ପାଖକୁ ଧାଇଁଲା । ସେମାନେ ପୁଣି କହନ୍ତି, “ତୁମ ଭରସାରେ ତ ଆମେ ଏଠାକୁ ଆସିଛୁ । ତୁମେ ‘ନା’ କରିଦେଲେ, ଘରକୁ ଫେରିଯିବୁ । ଆଉ କାହା ପାଖକୁ ଯିବୁ?”                 ଆଉ କେତେକ ଲୋକ ତାଙ୍କଠାରୁ ସବୁ ପ୍ରକାର ସାହାଯ୍ୟ ନେବା ପରେ, ତାଙ୍କ ପଛରେ ବହୁ ପ୍ରକାର ସମାଲୋଚନା କରନ୍ତି, ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଜଳିଯା’ନ୍ତି । କେହିକେହି ଏପରି କହନ୍ତି, “ଏହି ଗୋପାଳ ପାଖରେ ବହୁତ ପଇସା ଅଛି । ନିଜ ପାଇଁ ଖର୍ଚ୍ଚ ନକରି ନାମ, ପ୍ରତିଷ୍ଟା ବଢାଇବା ପାଇଁ ଅଳ୍ପ କିଛି କାହାକୁ ଦେଉଛି । ସେ ଯଦି ବେଶି ଧନ ଦିଅନ୍ତା ତେବେ ଗରିବ ହୋଇ ଯାନ୍ତା ନାହିଁ, ଅଥଚ ଆହୁରି ବହୁତ ଲୋକ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇ ପାରନ୍ତେ ।”                 ଏତେ କିଛି କରିବା ପରେ ଏପରି କଥା ଶୁଣି ସେ ବଡ ଦୁଃଖୀ ହେଲେ ...

🌼 *ଗପ ଟିଏ... 🌛ଜହ୍ନମାମୁଁ  ପୃଷ୍ଠାରୁ* 🌼 ❄️ *ମହା ଠକ* ❄️ ପୁରାଣକାଳର କଥା । ରୁଷ୍ ଦେଶରେ ବୁଢୀଟିଏ ଥାଏ । ତା’ର ଦୁଇଟି ପୁଅ ଥିଲେ । ଜଣେ ପିଲାବେଳୁ ମରିଗଲା । ଅନ୍ୟଟି ବଡ ହୋଇ ବିଦେଶକୁ ପଳାଇଲା । ଦିନେ ଜଣେ ସିପାହୀ ବୁଢୀ ପାଖକୁ ଆସି କହିଲା, “ମାଉସୀ, ବାଟରେ ରାତି ହୋଇଗଲା । ରାତିକ ପାଇଁ ମୋତେ ଏଠାରେ ଜାଗା ଦେବ? ସକାଳ ହେବା ମାତ୍ରେ ମୁଁ ଏଠାରୁ ପଳାଇବି ।”                 ବୁଢୀ ପଚାରିଲା “ଠିକ୍ ଅଛି ପୁଅ । ରାତିକ ରହିଯା । କିନ୍ତୁ ତୁ ଏବେ କେଉଁଠୁ ଆସିଲୁ?”                 ତା’ପରେ ସେ ସିପାହୀ କହିଲା “ମାଉସୀ, ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଲୋକରୁ ଆସିଛି ।” ବୁଢୀ ପଚାରିଲା “ସତେ? ମୋର ବି ପୁଅଟିଏ ଅନ୍ୟ ଲୋକକୁ ଚାଲିଯାଇଛି । ତୁ ତାକୁ କେବେ ସେଠାରେ ଦେଖିଛୁ କି?”                 ସିପାହୀ କହିଲା “ହଁ, ହଁ, ଦେଖିଛି । ମୁଁ ଓ ସେ ତ ଗୋଟିଏ ବଖରାରେ ରହୁ ।”                 ବୁଢୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ପଚାରିଲା “ସତେ?”                 ସିପାହୀ କହିଲା “ତୁମ ପୁଅ ସେଠାରେ ବଗ ଚରାଇବାର କାମ କରୁଛି ।”             ...

💚 *ଗପ ଟିଏ... 🌛ଜହ୍ନମାମୁଁ  ପୃଷ୍ଠାରୁ* 💚 💙 *ଗୁଣବାନ୍ ଜାମାତା* 💙 ନାରଣପୁର ଗ୍ରାମରେ ଶମ୍ଭୁ ନାମକ ଜଣେ ଧନୀ ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ମାତ୍ର ଝିଅ ଥାଏ, ତା’ର ନାମ କମଳା । କମଳା ଦେଖିବାକୁ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର, ଧନୀପିତାଙ୍କର ସେ ଏକମାତ୍ର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ । ତେଣୁ ସେଠାକୁ ସବୁଦିନେ ଲୋକେ ବିବାହ ପ୍ରସ୍ତାବ ନେଇ ଆସୁଥାନ୍ତି । କିନ୍ତୁ କମଳା ତା’ର ବାପାଙ୍କ ସହକାରୀ ବିବେକ କୁ ମନେ ମନେ ବହୁତ ପସନ୍ଦ କରିଥାଏ ।                 ବିବେକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସତ୍ ସ୍ୱଭାବର ପିଲା, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଗୁଣୀ ଏବଂ ସାହସୀ ମଧ୍ୟ । କିନ୍ତୁ ଦରିଦ୍ର, ସଂସାରରେ ନିଜର ବୋଲି ତା’ର ଆଉ କେହିବି ନାହିଁ । କମଳା ଦେଖିଲା ବାପା ତାରି ବିବାହ ପାଇଁ ପ୍ରାୟ ବ୍ୟସ୍ତ ରହୁଛନ୍ତି । ତାଙ୍କର ବର ପସନ୍ଦ ହେଉନାହିଁ । ଦିନେ ସେ କମଳା ମୁହଁ ଖୋଲି କହିଲା, “ଏତେ ଖୋଜିବାର ଦରକାର କ’ଣ? ଘରେ ତ ବର ରହିଛି । ବିବେକ୍ ଠାରୁ ଆଉ ଭଲ ପିଲା କ’ଣ କିଏ ଅଛି? ସେ ଏ ଘରେ ଜୁଆଁଇ ହେଲେ ମନ ଦେଇ ସବୁ କାମ ବୁଝିବ ଓ ତା’ର ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ କୁଆଡେ ଯିବାର ଉପାୟ ନାହିଁ । ଏପରି ହେଲେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସବୁଦିନେ ତୁମ ପାଖରେ ରହିବି ।”                 ଏକଥା ଶୁଣି ଶମ୍ଭୁ ଏତେ ମାତ୍ରାରେ ରାଗିଗଲେ ଯେ, ସେ ବିବେକକୁ ତାଙ୍କ ଘରୁ ସିଧା ତଡିଦେଲେ । କମଳା ଓ ତା’ର ମା ବହୁତ ପରେ ଜା...

🦚 *ଗପ ଟିଏ... 🌛ଜହ୍ନମାମୁଁ  ପୃଷ୍ଠାରୁ* 🦚 ♦️ *ଯଥାର୍ଥ ସମାଧାନ* ♦️ ଗୋଟିଏ ଗ୍ରାମରେ ଅଧିକାଂଶ ଅଧିବାସୀ ଗରିବ ଚାଷୀ ଥିଲେ । ସେ ଗ୍ରାମରେ ଜଣେ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଓ ଜଣେ ଧନୀ ଲୋକ        ବି ଥା’ନ୍ତି । ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକଟି ବହୁତ ଚାଲାକ୍ । ନିଜର ଥିବା ପୁଞ୍ଜିକୁ ସେ ଋଣ ଦେଇ ବହୁତ ସୁଧ ନେଇ ଖୁବ୍ ଅଳ୍ପଦିନରେ ଧନୀ ହୋଇ ଆରାମ୍ରେ ଥାଏ । ସେ ଚାରିତାଲା ଘର କରିଥାଏ ।                 ଏସବୁ ଦେଖି ବଡ ଧନୀ ଆଉ ମୋଟେ ସହି ପାରିଲା ନାହିଁ । ସେ ଖାଲି ଈର୍ଷାରେ ଜଳିଲା । ଦିନେ ସେ ଯାଇ ଗ୍ରାମର ମୁଖିଆଙ୍କୁ କହିଲା, “ମହାଶୟ, ବସନ୍ତ ଜଣେ ସାଧାରଣ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ସ୍ତରର ଲୋକ । ଗରିବଙ୍କ ଠାରୁ ବହୁତ ସୁଧ ଖାଇ ସେ ଧନୀ ହୋଇଛି । ଗରିବଙ୍କ ରକ୍ତ ଶୋଷିବା ଭଲ କି? ଆପଣ ସେସବୁ ବନ୍ଦ କରାନ୍ତୁ ।”                 ସେ ମୁଖିଆ ତ ଆଗରୁ ବସନ୍ତଠାରୁ କିଛି କିଛି ଟଙ୍କା ଖାଇଥାନ୍ତି । ତେଣୁ ଧନିକ ବାଂଛାନିଧିଙ୍କୁ ବୁଝାଇ ସୁଝାଇ ସେ ପଠାଇଦେଲେ । ବାଂଛାନିଧି ଏକଥାରେ ବହୁତ ରାଗିଗଲେ ଓ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସେ ସମସ୍ୟା ବିଷୟରେ ଅଭିଯୋଗ କଲେ । ରାଜା କହିଲେ, “ଠିକ୍ ଅଛି, ମୁଁ ଅଳ୍ପଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକଙ୍କୁ ସେଠାକୁ ପଠାଇବି ଓ ସେଠାରେ ଅବିଳମ୍ବେ ଏକ ପାଠଶାଳା ଖୋଲିବି ।” ବାଂଛାନିଧି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ...

🌸 *ଗପ ଟିଏ... 🌛ଜହ୍ନମାମୁଁ  ପୃଷ୍ଠାରୁ* 🌸 🟤 *ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ* 🟤 ନିଶା ଗରଜୁଥାଏ । ତେଣେ ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ ତୁହାକୁ ତୁହା ଶୀତଳ ପବନ ସାଙ୍ଗକୁ ଝିପିଝିପି ବର୍ଷା ମଧ୍ୟ ହେଉଥାଏ । ଆଖପାଖର ବଣବୁଦା ଭିତରୁ ସାଇଁ ସାଇଁ ପବନ ଭାସି ଆସୁଥାଏ । ଘଡଘଡି ଓ ଶ୍ୱାନଶ୍ୱାପଦଙ୍କ ରଡି ସହିତ ମଝିରେ ମଝିରେ ଅଶରୀରୀ ମାନଙ୍କର ଅଟ୍ଟହାସ୍ୟବି ଶୁଭୁଥାଏ । ଭୟାଭହ ମୁହଁଟିମାନ ଘନଘନ ବିଜୁଳି ଆଲୁଅରେ ଦିଶିଯାଉଥାଏ । କିନ୍ତୁ ରାଜା ବିକ୍ରମାର୍କ ତିଳେ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ବିଚଳିତ ବୋଧ ନକରି ପୁନର୍ବାର ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ବୃକ୍ଷଟି ପାଖକୁ ଲେଉଟି ଆସିଲେ ଓ ବୃକ୍ଷାରୋହଣ କରି ଶବଟିକୁ ଉତାରି ଆଣିଲେ । ତେବେ ତାକୁ ସେ ନିଜ କାନ୍ଧରେ ପକାଇ ସେହି ଶୁନ୍ଶାନ୍ ପଥ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବା ମାତ୍ରେ ଶବସ୍ଥିତ ବେତାଳ କହିଲା, “ହେ ରାଜନ୍, ଗୋଟିଏ ରାଜ୍ୟର ରାଜା ହେବାର ସୁଖ ତୁମେ ଭୋଗ କରି ସାରିଲଣି, ତଥାପି ତୁମେ କେଉଁ ସୁଖର ସନ୍ଧାନରେ ଏତେ ରାତିରେ ଏତେ କଷ୍ଟ କାମ କରୁଛ? କିମ୍ବା ଏକ ଅତିପ୍ରିୟ ଓ ଅଲୌକିକ ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ କରି ତୁମେ ଚିରଯୁବକ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ଯଦି ସେପରି କିଛି ଭାବୁଛ, ତେବେ ଶୁଣ, ଅଲୌକିକଶକ୍ତି ସହିତ ମାନବ ସ୍ୱଭାବ ବେଶି ସମୟ ରହିପାରେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ ବିଫଳ ହୋଇଯାଏ । ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ ମୁଁ ଅନନ୍ତବର୍ମା ନାମକ ରାଜାଙ୍କ ବିଷୟରେ କହୁଛି, ମନଦେଇ ତୁମେ ତାହା ଶୁଣ । ଫଳରେ ଶ୍ରମଭାର ଲାଘବ ହେବ ।” ତା’ପରେ ସେ ବ...

🌻 *ଗପ ଟିଏ... 🌛ଜହ୍ନମାମୁଁ  ପୃଷ୍ଠାରୁ* 🌻 💜 *ରୂପାନ୍ତର* 💜 ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟ ନିକଟରେ ବାଘପୁର ନାମରେ ଛୋଟ ରାଜ୍ୟଟିଏ ଥିଲା । ସେଠିକାର ରାଜା ବ୍ୟାଘ୍ରେଶ୍ୱର ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ନାମ ଅନୁସାରେ ସ୍ୱଭାବ ମଧ୍ୟ ଅତି ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଥିଲା । ସେ ରାଜ୍ୟଟିର ନାମ ହୁଏତ ଶାନ୍ତିପୁର ଥିଲା । ବ୍ୟାଘ୍ରେଶ୍ୱର ରାଜ୍ୟଟି ଜୟ କରିବାପରେ ତା’ର ନାମ ବଦଳାଇ ସେ ବାଘପୁର ରଖିଲେ । ସେଠିକାର ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି କହିଲେ ଯେ ରାଜା ହେଉଛନ୍ତି ସାକ୍ଷାତ୍ ଭଗବାନ୍ । ସେଥିରେ ସେ ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗର୍ବରେ ଫୁଲି ଉଠିଲେ । ଥରେ ବାଘପୁରକୁ ଜଣେ ଯୋଗୀ ଆସିଲେ । ଲୋକମାନେ ବଡ ଭକ୍ତିଭାବରେ ତାଙ୍କର ବଚନ ସବୁ ଶୁଣୁଥାନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନବି ଦେଖାଉଥାନ୍ତି । ରାଜାଙ୍କ ଗୁପ୍ତଚର ମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ସେ ଯୋଗୀ ଭଗବାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯାହାସବୁ କହୁଛି ତାହା ରାଜାଙ୍କ କଥା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯିବ । ରାଜା ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଆଦେଶ ଦେଲେ ଯୋଗୀଙ୍କୁ ଦରବାରକୁ ନେଇ ଆସିବାକୁ । ସୈନିକମାନେ ଆଦେଶ ପାଳନକଲେ । ଯୋଗୀଙ୍କୁ ଦେଖି ରାଜା ଆଖି ଲାଲ୍ କରି ପଚାରିଲେ, “ତମେ ଜାଣକି ମୁଁ ଏଠାକାର ରାଜା? ରାଜା ସମ୍ରାଟ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ । ଆମ ଦରବାରର ପଣ୍ଡିତ ଚୁଡାମଣି କହିଛନ୍ତି ଯେ ଯିଏ ରାଜ୍ୟ ପାଳନ କରେ ସେ ସାକ୍ଷାତ୍ ଭଗବାନ୍ । ମୁଁ ଶୁଣିଲି ତୁମେ ଅନ୍ୟ କେଉଁ ଭଗବାନ୍ଙ୍କ ବିଷୟରେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ କିଛି କହୁଛ ତଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମୋର ଘୋର ଅପମାନ କରିଛ । ମ...